HALLALLI DHE HARAMI (1)
Ebu Bekri “Radijallahu anh” nje here piu qumeshti qe i dha sherbetori. Me pas e kuptoi qe ky qumesht nuk ishte hallall dhe futi gishtat ne fyt dhe e nxorri duke e vjelle. U mundua aq shume per ta vjelle saqe ata qe e pane menduan se po vdiste. Me pas i’u lut Allahut
“O Allah! Une bera aq sa munda. Kerkoj mbrojtjen Tende nga grimcat qe mund te kene mbetur ne stomak ose ne vena.”
Po keshtu ka vepruar edhe Omeri “Radijallahu anh” kur i
dhane njehre gabimisht te pije qumeshtin e deveve qe ishin
per zekat.
Abdullah bin Omer “Radijallahu anh”
(Edhe pot e falni namaz aq shume sa t’iu shtremberohet
kurrizi, edhe po te agjeroni aq sat e beheni te dobet sa nje
fije floku, po nuk u ruajtet nga haramet, nuk ranohet, nuk
ka asnje vlere.)
Jahja bin Muaz thote:
(T’i bindesh Allahut
teala i ngjan nje thesari.Çelesi i ketij thesari
eshte duaja, dhembezat
e çelesit jane
ushqimet hallall.)
Sehl bin Abdullah Tusteri thote:
(Per te patur nje besim te persosur duhen kater gjera: Te
besh te gjithe farzet, te ushqehesh me ushqim hallall, te
largohesh nga te gjitha llojet e haramit dhe se fundi te
vazhdosh t’i besh tre tep arat deri kur te japesh shpirt.)
Te medhenjte thone:
(Kush han 40 dite ushqim te dyshimte i nxihet zemra, i
njolloset.)
Sehl bin Abdullah Tusteri thote:
(Ai qe ushqehet me haram, do apo nuk do te shtate
shqisat e tij veprojne harame. Shqisat e atyre qe ushqehen
me ushqim hallal bejne ibadete dhe e kan ete lehte te
veprojne pune te mira.)
(Vijon)