NUK E PANE DOT
Një ditë i nderuari Hasan
Basriu u fsheh në kasollen e
të nderuarit Habibi Axhemi,
sepse po e kërkonin xhandarët.
Xhandarët u futën në
kasolle dhe e pyetën
Habibin në e kishte parë gjë
Hasan Basriun. Habibi i’u
përgjigj:
- Eshtë brenda në këtë
kasolle.
Filluan të kërkojnë
gjithandej dhe megjithëse
kasollja ishte shumë e
vogël nuk e gjetën dot. Të
inatosur pyetën Habibin:
- A na gënjeve?
- Jo nuk ju gënjeva. Eçfarë faji kam unë nëse
nuk e shihni dot?
Xhandarët kërkuan
përsëri pon nuk arritën ta
gjenin dhe ikën.
Kur ikën xhandarët
Hasan Basriu pyeti Habibin:
“Me anë të duasë
tënde Allahu i bëri ata që
të mos më shikonin dot,
por përse i the atyre që
isha brenda në kasolle?
Habibi i dha këtë përgjigje:
- Po të kisha gënjyer
xhandarët do të të gjenin
dhe do të më arrestonin
edhe mua.
Më pas Hasan Basriu i
tregoi Habibit:
- Shumë herë më
prekën me duart e tyre por
nuk arritën të më shikonin.
PAJTIMI I DY NJEREZVE
Dy nipërit e Resulullahut
Hasani dhe Hyseni nuk
ranë dot dakort për një
vendim dhe u hidhëruan me
njëri-tjetrin. Njerëzit që e
morën vesh këtë gjë menjërhë
ndërhynë për t’i pajtuar
dy vëllezërit. Në fillim
shkuan tek Hazreti Hyseni
sepse ishte më i vogël.
Hazreti Hyseni u tha atyre:
- Unë kam dëgjuar nga
gjyshi im Resulullahu se ai
që pajtohet i pari do të
futet i pari në Xhennet.
Unë nuk dëshiroj të futem
në Xhennet përpara vëllait
tim të madh prandaj thërriteni
atë të vijë tek unë.
Këto fjalë shkuan dhe i’a treguan Hazreti Hasanit. Ai filloi të qajë dhe menjëherë u nis të pajtohej me vëllanë. Hazreti Hyseni sapo ta t’i vinte vëllai doli jashtë dhe u përqafuan sikur nuk kishte ndodhur asgjë mes tyre.