E NDERUARA MASHITE (2)
Më pas e goditën nëpër të gjithë trupin me kamxhik
derisa filloi ti dilte gjak. Pastaj e lidhën pas një peme
dhe i sollën përpara vajzën 5 vjeçare. Faraoni i tha:
- Ej Mashite po më pranove mua si Zot do të të
lë të lirë.
- Unë i besoj vetëm Allahut i cili është një dhe
vetëm atë pranoj për Zot.
Faraoni mori në dorë një thikë the i’a preu kokën
vajzës pesë vjeçare, gjakun e saj i’a futi Mashites në gojë
dhe i leu fytyrën. Pas këtij akti mizor e pyeti përsëri:
- A ka Zot tjetër përveç meje?
- Allahu është një, nuk ka Zot tjetër përveç Tij.
Këtë radhë Faraoni urdhëroi që t’i sillnin vajzën 5
muajshe të Mashites.
Si nënë nuk mund ta duronte dot të edhe vajza e
vogël t’i therej në mënyrë të panjerëzishme.
Vendosi që t’i thonte Faraonit ti je Zoti im, por nuk
do ta besonte këtë gjë me zemër. Në momentin që
sapo do të thonte “Ti je Zoti im” vajzës pesë muajshe
i erdhi goja dhe tha:
- Jo nënë, jo! Bëj durim! Mos thuaj ti je Zoti im! Mos
u kthe kurrë nga besimi jot! Mos i beso Faraonit! Tani
po shoh vendin që ka pregatitur Allahu në Xhennet për
mua, për motrën time dhe për ty.
Këto fjalë i dëgjoi edhe Faraone edhe të gjithë ata që ishin të pranishëm. Mirëpo pas këtyre fjalëve Faraoni në vend që të besonte e të bënte teube (të pendohej) u inatos akoma edhe më shumë dhe e vrau vajzën e vogël. Mor Mashiteja në vend që të qante filloi të qeshte, tani edhe ajo i shihte ato që kishte parë vajza e saj deh dëshironte të jepte shpirt sa më shpejt. Faraoni i futi Mashiten, burrin e saj dhe vajzën e vogël në një kazan të valuar por përsëri nuk i kaloi inati.