QESJA E LAGUR
Një grua kishte një ves shumë të mirë,
sa herë që fillonte të bënte ndonjë punë ose
kur kapte diçka me dorë, thonte patjetër
Bismil-lah. Burri i saj i cili ishte shumë i
pasur, nuk e pëlqente këtë ves të mirë të
gruas së tij. Një ditë mendoi t'i bënte gruas
një lojë që t'i tregonte asaj që Bismil-lahi
nuk kishte gjithmonë vlerë. Me këtë qëllim
i dha gruas një qese me florinj dhe e
porositi që ta fshihte mirë.
Gruaja e mori qesen dhe e fshehu në sënduk. Si gjithmonë përpara se të hapte sëndukun dhe kur e mbylli atë tha Bismil-lah. Pas pak burri që e kishte ndjekur per ta parë se ku do ta fshihte qesen me florinj, shkon dhe e merr atë dhe e hedh në një pus me ujë.
Kur u kthye në darkë në shtëpi i tha gruas: " Më duhen ca para, shko merri dhe m'i sill florinjtë që t'i dhashë t'i fshihje."
Gruaja që nuk dinte
asgjë nga sa kishin ndodhur,
shkon tek sënduku e
hap atë duke thënë Bismil-lah dhe nxjerr
që aty qesen me florinj, që për çudi pikonte
ujë. E hutuar nga kjo i thotë burrit:
- Shumë e çuditshme, si të jetë lagur
vallë?
Burri filloi të dridhej dhe menjëherë bëri teube për atë që kishte bërë