GRUAJA NE EUROPE (2)
“Ai që ka grua është njëlloj si të ketë bletë, se ajo
e pickon vazhdimisht”
“Gruaja është si kalendari, të hyn në punë vetëm
një vit”
“Gruas edhe po t’i pritet gjuha, nuk pushon”
“Një grua e mirë do të thotë një grua pa tru”
“Gruaja rrihet por nuk vritet”
Disa fjalë të Pejgamberit “sal-lallahu alejhi ue sellem”:
“Në Ahiret do të jem unë ai i cili do kërkoj të
drejtën e gruas që është rrahur nga burri.”
“Më i miri prej muslimanëve është ai i cili është
më i mirë për gruan e tij”
“Mos i mundoni gratë! Ato janë amaneti i Allahut
teala. Tregohuni të butë dhe silluni mirë me to!”
“Xhenneti është nën këmbët e nënav.”
Deri në vitet 1790 në Angli shitja e gruas, ose më
saktë shitja e gruas nga burri i saj ishte një ngajrje e
zakonshme që ndodhte çdo ditë. Në gazeta gjeje
lajme të tilla në lidhje me këto shitje: “Rast i mirë,
rast që nuk duhet ta humbisni” etj…Gratë të heshtura
ndiqnin burrat e tyre të cilët u kishin hedhur
nga një litar në qafë dhe i çonin në pazar. Në pazar
qëndronin bashkë me lopët, viçat dhe delet dhe
shiteshin duke bërë pazar njëlloj si kafshët. Shitësit
e demostronin dhe e lavdëronin mallin e tyre deri
në imtësitë më të vogla. Mbi të gjitha edhe shteti
merrte taksa nga këto shitje. Shitjet që bëheshin pa
dijeninë e shtetit quheshin të pavlefshme. Në shitje
gjendeshin të gatshëm nëpunësit e shtetit të cilët
pregatisnin menëjherë tapinë në lidhjë me shitjen.
Ishte e detyrueshme që gratë të çoheshin në pazar
duke u tërhequr nga një litar që u hidhej në qafë.