PROFETI MUHAMMED (1)
Si eshte njeriu i mire? Ate mund ta tregojme duke pare
Profetin tone, me fytyre te buzeqeshur, fjale te embel dhe
me vepra te mira. Per ta verejtur kete duhet te dish te
shikosh. Ashtu sikur ka ditur te shikoje ajo gruaja ne ate
karvanin e vogel. Nje dite Profeti yne shikoi nje karvan te
vogel qe po pushonte jashte Medines. E pelqeu nje deve
te bukur qe po hante bare aty dhe pyeti per çmimin.
Çmimin qe u dha e pranoi pa bere pazar. Duke iu thene
qe parane do iu a dergonte me pas u largua duke more
devene me vete. Ata qe ishin ne karvan ngaqe ishin te
huaj nuk e kishin njohur. Pas pak njeri nga ata u preukopua
dhe tha: “Pa sikur ky burre te mos na e sjelle parane
e devese” Dhe te tjeret menduan si ai. Mirpo njera nga
grate qe ndodhej ne karvan i tha atyre: “Mos u preukoponi
kot. Ne ketej rrotull nuk kemi pare ndonje njeri qe i
shndriste fytyra si atij. Nje njeri i tille neve nuk na genjen
dhe nuk na tradheton.” Edhe ata te tjeret e kujtuan
fytyren e tij dhe menduan se nuk i kishin thene “silli
parate pastaj merre devene” ngaqe i kishte dhene siguri
ajo fytyre e bukur. Nga mbremja, disa burra i’u afruan
karvanit me ushqim ne duar, ne fillim dhane parate per
blerjen e devese pastaj iu ofruan ushqimin qe iu a kishte
derguar Profeti. Çdo veprim i Profetit ishte i imet dhe me
mase. Pershembull, kur shkonte ne vizite te ndonjerit,
qendronte tek dera, pasi i pershendeste kerkonte leje.
Kur u hapte dera nuk qendronte perballe me deren por
ose ne te djathte ose ne te majte te saj qe te mos e
shikoje brendesine e shtepise ngase mund t’u perballonte
me fshehtesine (mahremijet) e te tjereve. Ndersa
kur nuk vinte ze nga brenda, nuk priste me teper kthehej
prapa dhe ikte. Kur takonte dike ne rruge ishte vete ai i
cili jepte selam dhe zgjaste doren i pari, qe te mos i vinte
keq atij nuk e terheqte doren menjehere, kete veprim e
priste nga ai perballe. Çdo levizje e tij ishte me mase.