SEKRETI I HENES (1)
Në 21 Korrik 1969 njeriu i
parë zbriti në hënë. Fjalët e
austronautit Neil Armstrong“Shqiponja u ul” i dëgjoi e
gjithë bota nga transmetimi
direkt. Armstrongu që ecte
në hënë ishte një i krishter
fanatik. Por në hënë ndodhën
disa gjëra. Të tre austronautët
në të njëjtën kohë
kishin parë një “objekt të
huaj”. Por gjatë transmetimit
disa gjëra cencuroheshin.
Të gjitha fjalët që transmetoheshin
ishin me shkëputje.
Aldrin: Duket diçka si
një libër i hapur këtu.
Colins: Nga ky pozicion duket
më qartë që i ngan një libri.
Kontrolli në tokë: Çfarë po
thoni po ju, në hënë ka libër?
Të nesërmen libri ishte
zhdukur, ndërsa tani një
parazit filloi të bezdisë
radion. I ngjan zërit të
sirenës së një zjarrfikëseje.
Colins: A po dëgjoni?
Hiqeni këtë zë! Do të më
plasin veshët.
Kontrolli në tokë: Ky zë
nuk vjen nga ne, është i huaj.
Armstrong: Dhe tani filloi
muzikë. Knotrolli në
tokë! Hiqini këto parazitë.
Kontrolli në tokë: Nuk ka
defekt. Muzika vjen nga ju.
Aldrin: Nuk do të merremi
vesh më duket. Kjo
muzikë nuk vjen nga ne.
Njeriu i parë shëtiste hënën.
Ajo muzikë filloi përsëri.“Eshhedu en la ilahe illall-
llah”
Kontrolli në tokë:
Përsëri rrathë fluturues?
Çfarë ishin fjalët e asaj
kënge?
Collins: Diçka që duket si
ESHEN MAHATMA RESAMBALLAH.
Kjo është indisht.
Armstrong: E dëgjova
të tërën, ka mundësi të
ketë qënë ndonjë nga
radiot e Afrikës.
Aldrin: Ndryshova
frekuencën, përsëri i njëjti
zë. Ky zë vjen nga hëna. E
pabesueshme.
Kontrolli në tokë: Uçmendët? A përhapet zëri
në një vend pa ajër?
Collins: Pse çfarë,
përsëri rrathë fluturues?
(Vijon)