DITET E BAJRAMIT
Dita e parë e muajit Sheval është Bajrami i madh, dita e 10’të e muajit Dhilhixhe është dita e parë e Kurban Bajramit. Bajrami i madh është tre ditë, ndërsa Kurban Bajrami është katër ditë. Muslimanët u japin një rëndësi të veçantë ditëve të Bajramit. Duke qenë se këto ditë janë ditë në të cilat falen gjynahet, shtohen ndjenjat e bashkimit dhe afrimit, janë ditë ku gëzohen të varfërit, janë burime të një gëzimi dhe lumturie të madhe.
Në ditët e Bajramit, u bëhen vizita prinërve, mësuesve, miqve shokëve dhe fqinjëve. Në këto ditë duhet të vizitojmë shokët e mirë se nga kjo vizitë fitojmë shumë sevape. Para bajramit bëhen pregatitje të tilla si: ushqime, veshe dhe pastrim. Eshtë mirë të ndihmojmë të varfërit dhe jetimët. Pas namazit të Bajramit vizitohen varrezat, lexohet
Kur’ani kerim, bëhen dua, jepet sadaka dhe pritet kurban
për shpirt të atyre që kanë vdekur. Pastaj vizitohen të
afërmit, fqinjët dhe shokët. Fëmijët u puthin dorën abait
dhe më të mëdhenjve, të rinjtë u puthin dorën më të
moshuarve.
Kur Pejgamberi “sal-lallahu alejhi ue sel-lem” u shpërngul
nga Meka për në Medine dhe pa që medinasit vazhdonin
të festonin akoma festat e tyre të vjetra, u tha atyre:
“Allahu teala ka krijuar për ju dy festa më me vlerë
(Bajrami i madh dhe Kurban Bajrami)”
Gjithashtu dijetarët e mëdhenj të fesë kanë quajtur si
festa edhe ato ditë në të cilat njerëzit u binden urdhërave
të Allahut,largohen nga gjërat e ndaluara dhe e kalojnë
ditën pa bërë asnjë gjynah e pa ngrënë asnjë kafshatë
haram. Kur hazreti Aliu “radiallahu anh” pa një grup të cilët
ishin mbledhur e po festonin të gëzuar i pyeti për arsyen,
ata iu përgjigjën se është festa jonë. Pas kësaj Aliu “radiallahu
anh” u tha:
“ Edhe ditët që nuk bejmë gjynahe janë festat tona”
Edhe koha kur muslimanët japin shpirt është festa e tyre sepse vijnë engjëjt e rahmetit dhe i tregojnë mirësitë e Xhennetit.