NATA DHE DITA E ASHURES (1)

Nata e ashures është nata e dhjetë e muajit Muharrem, dhe të nesërmen dita e ashures. Muaji Muharrem në Kur’an, është një ndër katër netët e përmendura dhe të vlerësuar.

Nata më e vlefshme e këtij muaji është nata e ashures. Allahu xh.sh, shumë lutje i ka pranuar në këtë natë, si, pendimin e hz.Ademit a.s, shpëtimi i anijes së Nuh a.s.-it nga tufani, dalja e Junus a.s-it nga barku i peshkut, mos djegja e Ibrahim a.s-it në zjarrin e Nemrudit, ngritja në qiell të Idriz a.s-it duke qenë i gjallë, takimi i Jakub a.s-it me djalin Jusuf a.s.-in dhe ngritja e perdes nga sytë e tijë, dalja e Jusufit a.s nga pusi, shërimi i Ejjub a.s-it nga sëmundja, kalimi i Musa a.s-it nëpër detin e kuq mbytja
dhe Faraonit, si dhe shpëtimi i Isa a.s-it nga çifutët dhe ngritja e tij në qiell i gjallë. Të gjitha këto janë bërë në ditën e ashures.

Çka duhet bërë në ditën e ashures:

1- Eshtë sunnet të agjërohet në ditën e ashures. Në hadithe, thuhet:

“ Kush agjëron në ditën e ashures, i falen mëkatet prej njëmijë viteve.”

“Shfrytëzohuni me virtytet e ashures! Ai që agjëron në këtë ditë të bekuar, i fiton sevabet sa të ibadeteve të; melajqeve, pejgamberëve, shehidëve...”

Eshtë mekruh(i papëlqyer), agjërimi vetëm në ditën e ashures, duhet agjëruar ditën e nëntë me të dhjetën, apo të dhjetën me të njëmbëdhjetën!

Një ditë pejgamberi s.a.v. sa me të drejtë kishte thënë:

“Lajmërojeni të gjithë! Kush ka ngrënë diçka në këtë ditë, mos të hajë asgjë deri mbrëmje, le të rrijë sikur të agjërojë! Dhe nëse dikush asgjë nuk ka ngrënë, le të agjëroj! Sepse sot është dita e ashures.”

Pejgamberi s.a. në këtë ditë, me pështymën e tij e lagte hurmën dhu u jipte në gojë të fëmijëve, ua përtypte. Dhe fëmijët, me mrekullin e pejgamberit s.a.v deri mbrëmje asgjë nuk futnin në gojë.

2- Duhet vizituar kushërinjtë! Duhet marrë me të mirë, duke iu dhuruar dhurata apo duke iu ndihmuar! Në një hadith i dërguari thotë:

“Ai që ka braktisur vizitën tek akrabat, dhe nëse i viziton në ditën e ashures, do të fitojë sevape sa të Jahjas dhe Isait a.s.”

(Vijon)