LAJMI I MIRE

Nje dite pas namazit, Resulullahu ale-jhisselam therriti emrin e Ebu Berkit, por pasi nuk mori pergjigje u ngrit ne kembe dhe pyeti.

Ku eshte Ebu Bekri?

Hazreti Ebu Bekri ishte ne safin e fundit, qe aty u pergjigj. Jam ketu o Resulullah

I hapen rrugen dhe kur arriti te Resulul-lahu, ai e pyeti:

Ku ishe? A me arrite ne rekatin e pare? O Resulullah! Isha ne saf˝n e pare dhe pasi mora tekbir bashke me ty, pata dyshim per abdestin. Dola te marr abdest. Kur arrita ne deren e xhamise, ndalova sepse ndalova nje ze. Aty gjeta nje ene me uje me te bardhe se bora dhe me embel se mjalti, siper saj qen-dronte nje shami ku ishte shkruar “La ilahe il-lall-llah Muhammedun Resulullah Ebu Bek el-Siddik”. Mora abdest me ate uje dhe kur u ktheva perseri, pashe se uji dhe shamija nuk ishin me aty.      Pastaj u bashkova perseri me xhemaatin dhe vazhdova na-

mazin.

Resulullahu i tha atij:

O Ebu Bekr! Lajm i mire per ty. Kur mbarova kendimin e sureve dhe u bera gati te ulesha ne ruku mu bllokuan gjunjet. Une nuk u ula ne ruku deri sa erdhe ti. Ta dish se ai qe te ka dhene ujin ty, ishte Xhe-braili, ai q ete dha shamine ishte Mikaili dhe ai qe me mbajti ujin mua ishte Israfili.