Hz. OSMANI

Ka treguar Hazreti Os-mani:

“Unë kisha një hallë shumë të ditur. Një ditë halla më tha:

• Ti do të martohesh me një vajzë të tillë, që as ti nuk ke për të parë vajzë tjetër përpara saj e as ajo nuk ka parë djalë tjetër për-para teje. Eshtë një vajzë shumë e bukur dhe me edukatë e moral të mirë që ka mundësi të jetë vetëm vajzë pejgamberi.

Unë u çudita shumë nga këto fjalë. Më pas halla më tha:

• Ka zbritur një Pejgam-ber. Atij i ka zbritur shpallja nga qielli.
• O hallë! Në qytet nuk qarkullon një lajm i tillë. Shprehu më qartë!
• Muhamed bin Abdullahu është shpallur Pejgamber dhe ka filluar të thërrasi popullin në fenë e tij. Pa kaluar shumë kohe Bota do të ndriçohet me nurin e fesë tij. Të gjithë që e kundërshtojnë atë shkojnë në Xhehenem.

Këto fjalë patën një ndikim shumë të madh tek unë, fillova të shqetëso-

 

hem. Unë kisha një miqësi të madhe me Ebu Bekrin, nuk ndaheshim kurrë nga njëri tjetri. Pas dy ditësh shkova e takova atë dhe i tregova për bisedën time me hallën. Hazreti Ebu Bekri më tha:

• Ti je një njeri i mençur. A kanë mundësi të jënë të denjë për të quajtur zota, putat që nuk shohin, nuk dëgjojnë dhe nuk sjellin asnjë dobi e as ndonjë të keqe?
• Ke të drejtë. Fjalët e hal-lës sime janë të vërteta.

Gjatë bisedës time me Ebu Bekrin erdhi Resulul-lahu sëbashku me hazreti Aliun.

Hazreti Ebu Bekri u ngrit edhe i tha fshehtas diçka Resulullahut. Resulullahu u ul pranë nesh dhe duke parë nga unë më tha:

“O Osman! Allahu të fton mik në Xhenet. Eja dhe pranoje ftesën e Tij!”

Këto fjalë ndikuan shumë tek unë, dhe në moment pranova Islamin më pas u nderova duke u martuar me vajzën e Re-sulullahut Rukiyen. Sa herë që më kujtohen fjalët e hallës më forcohet lidhja ndaj fesë.