HAZRETI OSMANI (2)

Sherbetori mori edhe kater deve te tjera dhe ia dergoi Re-sulullahut. Resulullahu e fal-enderoi, i tha t’i dergonte selam Osmanit dhe pastaj e mori grurin dhe i’a ndau en-sareve.

Kur u kthye sherbetori ne shtepi, Hazreti Osmani e pyeti perseri:

• Çfare beri Resulullahu me grurin?
• I’a ndau te gjithin en-sareve.
• Mire atehere, dergoi kater deve te tjera.

Sherbetori mori edhe kater deve te tjera dhe ia dergoi Re-sulullahut. Resulullahu e pyeti:

• Edhe sa grure i ka mbe-tur Osmanit?
• Nuk i ka mbetur fare o resul-ullah.

Resulullahu u prek aq shume sa hapi duart drejt qiellit dhe i’u drejtua Allahut:

• O Allah! Kush me ka bere nje te mire mua, i’a kam kthyer tem iren me sa kam patur mundesi. Por perpara te mirave q eme ka bere Osmani kam mbetur i pafuqishem.

Ne ate moment u shfaq Xhebraili emin dhe i tha:

 

• O Resulullah! Allahu teala te ben te ditur: “Ne jemi te ke-naqur nga Osmani dhe nuk do t’i bejme atij pyetje ne ahiret.

Nje dite Hazreti Osmani mori 7 pjata floriri, i mbushi atom e florinj, i’a dha 7 sherbetoreve dhe u tha:

• Merini keto dhe çojani Resulullahut.

Sherbetoret moren secili nga nje pjate ne dore dhe i’a çuan Resulullahut. Resulul-lahut i’u be shume qefi.

• Mire, tani shkoni dhe i der-goni selam Osmanit.

Por asnjeri nga ata nuk levizi nga vendi. Atehere Resulullahu i pyeti:

• A ka ndonje gje tjeter?
• O Resulullah! Zoteria jone n aka sjelle edhe ne dhurate sebashku me pjatat e floririt. Resulullahut i’u be shume qefi dhe hapi duart drejt qiellit:
• O Allah! Po ta le Ty Os-manin.

Ne ate moment u shfaq Xhebraili emin dhe i tha:

O Resulullah! Allahu teala te ben te ditur se i ka falur Os-manit Xhennetin Huld dhe Naim.