E MBAJTA FJALEN E DHENE

Shejhul Islami i nderuari Ebussuud efendi, ishte në gjendje të mirë ekonomike. Në xhami shkonte përherë duke veshur rroba të mira. Një ditë i’u afrua pranë një shok i tij. Ebussuudi në atë kohë kishte veshur një çallmë të shtrenjtë. Kur shoku e pa çallmën e shtrenjtë që kishte veshur Ebussuudi mendoi:

“Pa shih çfarë çallme. Po ta shesësh këtë, me paratë e kësaj ngopen 200 nevojtarë.”

Ebussuud efendiu me lejen e Allahut e kuptoi se çfarë po mendonte shoku i tij. E hoqi çallmën dhe i tha shokut:

“Mere këtë dhe shite në Pazar! Me paratë që do të marësh ushqe të varfërit!”

Shoku e mori çallmën dhe e shiti në një dyqan çallmash. Me paratë që mori ushqeu të varfërit dhe shkoi përsëri pranë Ebussuudit. Sapo u fut në dhomë u çudit shumë, sepse çallmën që sapo kishte shitur qëndronte në kokën e Ebussuud efendiut.

Ebussuudi duke i buzëqeshur shokut të tij i tha:

“N.q.s dëshiron ta mësosh sekretin e kësaj shko edhe pyet filan person.”

Shoku shkoi menjëherë tek personi që i tha Ebussuudi dhe prej tij dëgjoi këto fjalë:

“Unë isha duke udhëtuar me anije. Gjatë kthimit nisi një furtunë e madhe. Në këtë kohë kur isha në hall për jetën pata dhënë fjalën se po të shpëtoja i gjallë do t’i bëja dhuratë një çallmë Ebussuud efendiut. Me ndihmën e Allahut arritëm të shpëto-jmë. Pasi erdha këtu kisha ditë që po kërkoja për një çallmë të denjë për Ebussuud efendiun. Më në fund arrita ta gjej një të tillë tek një dyqan çallmash dhe e çova në vend fjalën e dhënë.”